Εντάξει θα το παραδεχτώ! Είναι ένα θέμα που με έχει απασχολήσει αρκετά! Πως γίνεται να συνυπάρξεις με κάποιον , να δεθείς με κάποιον με τον οποίο θα φτάσει αυτή η καταραμένη στιγμή που θα σου πει σ'αγαπώ...
Ναι οκ δεν ήρθε και η συντέλεια του κόσμου όμως μπαίνεις σε μια διαδικασία να σκεφτείς. Όταν αρθρώνει κατά λέξη "Σ'αγαπάω γι'αυτό που είσαι" ναι πετάς από τη χαρά σου γιατί ποτέ δεν θέλησες κάτι άλλο παρά αυτό αλλά δεν μπορείς να αποφύγεις την ερώτηση που στροβιλίζεται στο κεφάλι σου!
"Ποιος είμαι? "
Πως γίνεται να αγαπάς κάποιον (όπως είναι ) ενώ ο ίδιος αγνοεί την ίδια του την ταυτότητα. Είναι ακόμα στην αρχή της ζωής και νιώθει πως όποια ηλικία και να πάει θα νιώθει πως δεν ξέρει τίποτα ακόμα ούτε για τον εαυτό του, ούτε για τον κόσμο γύρω του! Γιατί καλώς ή κακώς (μάλλον πιο πολύ καλώς ) η ζωή μας ξαφνιάζει συνεχώς!
Υπάρχουν καταστάσεις που δεν θα φανταζόσουν ποτέ τον εαυτό σου να είναι μέρος τους και όμως να τες μπροστά σου να σε κοιτάνε κατάματα!
Υπήρξαν μέρη που έλεγες πως πότε δεν θα πήγαινες και όμως να 'σαι, εσύ να στρογγυλοκάθεσαι σαν να είναι το στέκι σου!
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι το εξής, στο οποίο δυστυχώς με πρόλαβε κάτι αιώνες ένας κυριούλης που ήταν γνωστός με το όνομα Ηράκλειτος.
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ.
Γι' αυτό ακριβώς δεν πρέπει να μας εκπλήσσει τόσο η ζωή με τις εναλλαγές της. Και δεν πρέπει να αναλύουμε και τόσο τον εαυτό μας παρόλο που η αυτογνωσία είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Οι πράξεις μας θα δείξουν στο τέλος της μέρας ποιοι είμαστε...
Ναι οκ δεν ήρθε και η συντέλεια του κόσμου όμως μπαίνεις σε μια διαδικασία να σκεφτείς. Όταν αρθρώνει κατά λέξη "Σ'αγαπάω γι'αυτό που είσαι" ναι πετάς από τη χαρά σου γιατί ποτέ δεν θέλησες κάτι άλλο παρά αυτό αλλά δεν μπορείς να αποφύγεις την ερώτηση που στροβιλίζεται στο κεφάλι σου!
"Ποιος είμαι? "
Πως γίνεται να αγαπάς κάποιον (όπως είναι ) ενώ ο ίδιος αγνοεί την ίδια του την ταυτότητα. Είναι ακόμα στην αρχή της ζωής και νιώθει πως όποια ηλικία και να πάει θα νιώθει πως δεν ξέρει τίποτα ακόμα ούτε για τον εαυτό του, ούτε για τον κόσμο γύρω του! Γιατί καλώς ή κακώς (μάλλον πιο πολύ καλώς ) η ζωή μας ξαφνιάζει συνεχώς!
Υπάρχουν καταστάσεις που δεν θα φανταζόσουν ποτέ τον εαυτό σου να είναι μέρος τους και όμως να τες μπροστά σου να σε κοιτάνε κατάματα!
Υπήρξαν μέρη που έλεγες πως πότε δεν θα πήγαινες και όμως να 'σαι, εσύ να στρογγυλοκάθεσαι σαν να είναι το στέκι σου!
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι το εξής, στο οποίο δυστυχώς με πρόλαβε κάτι αιώνες ένας κυριούλης που ήταν γνωστός με το όνομα Ηράκλειτος.
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ.
Γι' αυτό ακριβώς δεν πρέπει να μας εκπλήσσει τόσο η ζωή με τις εναλλαγές της. Και δεν πρέπει να αναλύουμε και τόσο τον εαυτό μας παρόλο που η αυτογνωσία είναι πολύ σημαντικό πράγμα. Οι πράξεις μας θα δείξουν στο τέλος της μέρας ποιοι είμαστε...
http://www.youtube.com/watch?v=P27MPi3ZhCg
Comments
Post a Comment